Pagina 2 van 3

Status: Gelezen. Na anderhalf jaar.

Ik wilde schrijven: ik durf het bijna niet te zeggen, maar dit boek ligt dus al anderhalf jaar ongelezen op mijn nachtkastje. En toen bedacht ik dat ik best wat boeken in mijn kast heb staan waarvan ik niet eens meer weet hoe lang ze al de status ‘Nog ongelezen’ (het woordje ‘nog’ is hier heel belangrijk) hebben. Maar sinds ik in Flow magazine de uitspraak van Plien van Albeda las, “Een boekenkast is een plan, een uitnodiging tot lezen. Er moeten dus boeken in staan die je nooit hebt gelezen.”, kijk ik daar heel anders naar. Hoe heerlijk, zo’n kast vol uitnodigingen. Ooit ga ik op ze in 😊

Lees verder

Supermarktboek

In april 2021 deed ik iets wat ik nog nooit eerder heb gedaan. Ik kocht een boek, wait for it…bij de Albert Heijn. Echt. In eerste instantie was het het omslag dat me volledig in z’n greep had, maar toen ik de opdracht las, was ik om. Het was ook precies het soort boek dat ik nodig had. We zaten midden in onze verhuizing (ik had net met mijn moeder de sporen van de vorige eigenaren uit ons nieuwe huis gesopt, gestofzuigd en gedweild) en dat soort evenementen vraagt om fijne boeken met een hoog wegdroomgehalte en als het even kan een gelukkig einde. Of in ieder geval iets wat daarbij in de buurt komt. Of dat het geval was bij dit boek laat ik even in het midden, maar het wegdroomgehalte was hoog.

Lees verder

Vertel alsjeblieft het volledige verhaal

Ik val maar meteen met de deur in huis: ik vond dit boek echt waanzinnig. En tegelijkertijd merk ik dat ik het lastig vind om ervan op te schrijven waar het tegen werkt en wat het bevordert. Dat heb ik vaker wanneer ik van een autobiografisch verhaal een literair medicijntje maak. Misschien schrijf ik wel allemaal dingen op die de schrijver nou niet per se zo had bedacht of bedoeld. En tegelijkertijd is precies dát ook de kracht van literatuur. Dus hier gaan we. Of hier ga ik, bedoel ik eigenlijk.

Lees verder

Afl. 1: Heb jezelf lief als je naasten

De eerste aflevering in de Pillenpotkast van de Taalapotheek gaat over zelfliefde. In deze aflevering vertel ik over het persoonlijke avontuur dat ik op dit moment aan het beleven ben. Ik ben eens stevig met mijn angsten en paniek (en een psycholoog) om tafel gaan zitten. Wat er tot nu toe uit die gesprekken is gekomen vind ik de moeite van het delen meer dan waard. Dus bij dezen 🙂

Stoorzender

Ik heb het boek al even uit, maar het lukte me maar niet om het de juiste woorden (lees: de woorden die het verdient) te geven. En dit schrijf ik niet, omdat ik hoop dat Arjen Lubach meeleest om vervolgens direct de allergrootste groupie van de Taalapotheek te worden (alhoewel…). Bovendien ben ik volgens mij een behoorlijke spuit elf met het lezen van dit boek. Maar dat doet niets af aan het feit dat ik het heb verslonden, al vrij snel heimwee kreeg naar het moment waarop ik het voor het eerst opensloeg (iets met een boek en het maar één keer voor de eerste keer kunnen lezen) en het bij de laatste bladzijde direct nog een keer lezen wilde lezen. Het ontroerde me, deed me glim- en hardop lachen, liet me stukjes hardop voorlezen aan wie op het moment van lezen aanwezig was en liet me potloodstreepjes zetten bij te onthouden passsages.

Lees verder

De kaasfabriek

“Ik kon níet meer stoppen”, aldus mijn moeder na het lezen van Nachtblauw van Simone van der Vlugt. En dus móest ik het ook lezen. Weer mijn moeder. Nu schiet ik over het algemeen behoorlijk in de weerstand van aanprijzingen die beginnen met ‘Je moet…’, maar als het om boeken gaat (oké, en als mijn moeder het zegt) begint die weerstand toch langzaam een beetje in te kukelen. En dus las ik het. En ook ik kon niet meer stoppen. Dit gold ook voor “Rode sneeuw in december” en “Schaduwzuster” die ik daarna las. En dus ook voor “De kaasfabriek”.

Lees verder

De Italiaanse bloemetjes en bijtjes

Hoewel natuurlijk ieder boek een reis op zich is, zijn er van die reizen die je langer bijblijven, meer in je losmaken dan anderen. Een reis tijdens welke je al heimwee hebt naar de bestemming nog voordat je deze goed en wel hebt verlaten, een reis waarvan je aan jezelf zweert dat je die nog een keer gaat maken. Zo’n reis vind ik De bijenkoningin van schrijfster Cristina Caboni.

Lees verder

De Schrijfkamer

Welkom in de Schrijfkamer van de Taalapotheek. Hier wordt zowel eerste als tweede hulp geleverd bij het schrijven van teksten. Dit houdt in dat we zowel teksten voor jou schrijven als reeds geschreven teksten voor jou redigeren.

Je kunt bij De Taalapotheek terecht voor:

  • informatieve (web)teksten voor particulieren, bedrijven en (digitale) magazines;
  • recensies;
  • blogteksten;
  • gelegenheidsteksten. Denk aan een tekst/gedicht voor op een wenskaart, toespraken, Sinterklaas-/Kerst- of Oud en Nieuwgedichten (dit is een van de seizoensgebonden specialiteiten van De Taalapotheek. En dat is geen grap.);
  • tekstcorrectie en eindredactie van (web)teksten.

    Een tekst van De Taalapotheek is een degelijke tekst op maat. Dit houdt in dat de tekst foutloos is, is geschreven in de (gewenste) stijl van de opdrachtgever en betrokkenheid en verbinding creëert.

Wonen in een schilderij

Even een weekje de warmere regionen opzoeken? Helaas, dat gaat nu even niet. Een museum bezoeken? Het kan, musea zijn gelukkig nog open en dus te bezoeken, maar ik kan me voorstellen dat het wellicht niet hoog bovenaan de gemiddelde prioriteitenlijst staat. Om dit gemis ietwat te verlichten heeft de Taalapotheek het volgende (en eerste!) literaire medicijn: het boek “Wonen in een schilderij” van Lida Dijkstra. Een reis naar het Londen van de negentiende eeuw. Jouw reisleidster: Laurence Alma-Tadema, oudste dochter van schilder Lawrence Alma-Tadema. Overige reisgenoten: haar zusje Anna, stiefmoeder Laura, hond Brio, personeel, heel, heel veel mooie schilderijen die vergezeld gaan van dito verhalen.

Lees verder

De medicijnkast

Welkom in de medicijnkast van de Taalapotheek. In deze kast geen potjes met pillen of bittere drankjes, maar alleen maar literaire medicijntjes. Net als echte medicijnen zijn ze er in alle soorten en maten: van dikke pillen tot ranke bundeltjes, van fictie tot non-fictie. Wat ze gemeen hebben is dat ze vergezeld gaan van een overzichtelijke bijsluiter (ook wel eens fijn!) zodat je precies weet tegen welke gemoedstoestand of kwaal het medicijntje helpt én welke gemoedstoestand het juist bevordert.

Of je het hele medicijn tot je neemt of slechts een deel is geheel afhankelijk van de ernst van de kwaal en de wil en het doorzettingsvermogen van de gebruiker.

Bij echte medicijnen zou het volgende wat gek klinken, maar in het geval van onze literaire variant kunnen we het je met een gerust hart meegeven: geniet van de inname!

« Oudere berichten Nieuwere berichten »

© 2022 De Taalapotheek

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑